Shandinella belandde vanuit Curaçao in de tweede golf
(en zag dat corona ook wat goeds bracht)

Sanne Bulsink – Arts in opleiding tot specialist psychiatrie

18 | maart | 2021

Toen corona begon, woonde en werkte Shandinella Cornelia (43) op Curaçao. Vlak na haar aankomst in Nederland sloeg het virus toe op haar afdeling. ‘Ik dacht wel eens: was ik maar op het eiland gebleven. Maar ik zag ook mooie dingen ontstaan.’

Hoe zag jouw wereld eruit in februari 2020?
‘Zon, zee en strand. Ik had een leidinggevende functie in het psychiatrisch ziekenhuis in Willemstad. In februari vierden we op Curaçao nog uitbundig carnaval. Het virus was ver weg. In mijn hoofd had ik een beslissing gemaakt. Ik wilde naar Nederland, naar een ziekenhuis met mogelijkheden. En als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb, dan ga ik ervoor.’

Op welk moment drong de omvang van de epidemie tot jou door?
‘Op Curaçao gingen we in lockdown. We waren bang dat onze patiënten besmet zouden raken. En voor schaarste, die vrees is er altijd op het eiland. Een voordeel was dat solliciteren via video-bellen gewoon was geworden. Ik ben groot voorstander van échte gesprekken, maar nu was het makkelijk. In oktober begon ik in Arnhem als hoofd zorg Vaatchirurgie en ik geef leiding aan de verpleegkundige consulenten wond- en decubituszorg.’

Was het soms moeilijk om de moed erin te houden?
‘In de tweede golf kreeg de helft van onze medewerkers corona. Zelf bleef ik gevrijwaard, maar de impact was groot. Vaatchirurgie moest zelfs even de deuren sluiten. Toen heb ik wel gedacht: waren we maar op het eiland gebleven. Er was zó veel verandering. We maakten ons zorgen over onze dierbaren daar en moesten onze draai vinden in de chaos van corona. Inmiddels moet ik voor de tweede keer mijn draai vinden, nu in “het oude normaal”. Gelukkig krijg ik veel energie van mijn partner Faisel en onze dochter Aïsha.’


Hoe hield je de moed erin?
‘Ik zag hoeveel collegialiteit er vrij kwam. Heelkunde 1 en 2, Urologie/Oncologie en Vaatchirurgie hebben de krachten gebundeld en voor het hele snijdende cluster op onze vleugel hebben we één rooster gemaakt. Dat was ingrijpend en ook een organisatorische puzzel. Als leidinggevenden hebben we bereikbaarheidsdiensten verdeeld en stonden we 24/7 klaar.’

Welke les neem je mee?
‘Ik hoop dat we de wendbaarheid en kruisbestuiving die noodgedwongen ontstond, vasthouden als de crisis is verdwenen. We konden zo snel innoveren, zo snel processen aanpassen. Dat moet behouden blijven.’