Verpleegkundige Lysanne zag hoe het virus huishield
op de Longafdeling (maar blijft hoopvol)

Lysanne Turk – Verpleegkundige Longafdeling

4 | januari | 2021

Dat Sanne Bulsink (31) als arts in opleiding tot specialist psychiatrie tientallen patiënten met een virusinfectie aan de luchtwegen zou behandelen, lag bepaald niet voor de hand. Sanne specialiseert zich na haar opleiding geneeskunde namelijk in de psychiatrie.

Hoe zag jouw wereld eruit in februari 2020?
‘Mijn familie en vrienden vieren carnaval. Dat liep gelukkig goed af. Ik heb nooit gedacht dat het zo heftig zou worden.’

Op welk moment drong de omvang van de epidemie tot jou door?
‘Toen we de patiënten binnenkregen vanuit Brabant. Wij merkten hoe grillig het virus was. Coronapatiënten uit onze eigen regio waren in het begin lang niet zo ziek als de patiënten uit het zuiden.’

Was er iemand die een onvergetelijke indruk achterliet?
‘Dan denk ik aan de man die terugkeerde van de Intensive Care en alles opnieuw moest leren. Eten, plassen, douchen, lopen. Die man knapte snel op en wandelde zelf de deur uit. Maar ik denk ook aan de vrouw die totaal onverwacht in elkaar zakte en stierf, achter een dichte deur. Ik had vlak daarvoor geruststellende waardes gemeten bij haar. Dit virus is zo onvoorspelbaar.’


‘Ik moet denken aan de vrouw die totaal
onverwacht in elkaar zakte en stierf,
achter een dichte deur. Vlak daarvoor had ik
nog geruststellende waardes gemeten bij haar.’

Was het soms moeilijk om de moed erin te houden?
‘Nee, ik kan veel hebben. Wel duurt de crisis lang. We waren de eerste afdeling met coronapatiënten en bij ons zullen ook de laatste liggen. In de eerste golf raakte driekwart van mijn collega’s besmet.’

Wat sleept jou erdoor?
‘We hebben zo’n hecht team. Met collega’s praat ik veel, ook over heftige gebeurtenissen. En thuis gaat alles goed. Ik ben net verloofd, met Jordi die hoofdconducteur is. We wielrennen veel en wandelen met ons hondje Mexx. Ook fijn: familie en vrienden denken allemaal hetzelfde over de maatregelen. Ze nemen het serieus. En als leraar zie ik dat de animo voor de zorg in de lift zit. Op ons hbo-V hebben we voor volgend jaar al duizend inschrijvingen.’

Welke lessen heb je geleerd?
‘Er is zó veel verbeterd in anderhalf jaar tijd. Denk aan de spot checks, het continu meten van de saturatie en de tablets voor eenzame patiënten. Of aan ramen in onze deuren, zodat we van buiten naar binnen naar een patiënt kunnen kijken. We beschikken nu over vier Optiflows op onze afdeling. Patiënten krijgen hoogwaardige zuurstof via een neusslang toegediend. Daarmee ontlasten wij de Intensive Care. We hebben veel te danken aan de Verpleegkundige Adviesraad die meedraait in het crisisbeleidsteam. Dat is top.’