De ouders van Sem en Nora hadden het maar druk met dat virus (en daar zijn de kids best trots op)

Sem en Nora Claassen – De kinderen van internist-infectioloog Mark Claassen

26 | november | 2020

Sem (12) en Nora (10) Claassen zagen dat hun moeder en vader razend druk waren in de coronatijd.
Kristien is huisarts en Mark is internist-infectioloog. ‘We zijn best snel zelfstandig geworden.’

Sem: ‘Papa is gespecialiseerd in infecties. Hij zegt altijd dat er een legertje in ons lichaam zit, dat je verdedigt tegen een virus. En dat virussen en het legertje zich kunnen aanpassen.’

Nora: ‘Hij is druk en belt veel. In deze tijd moedigt hij mensen aan om zich te laten vaccineren. Mama is huisarts. Zij is ook druk.’

Sem: ‘Papa zegt wel eens: wij hebben een verantwoordelijke baan. We zijn trots op ze hoor. Ze zorgen dat de problemen door corona een beetje minder worden.’

Nora: ‘Dat de mensen gingen klappen en op pannetjes slaan, vond ik leuk, maar wij gaan natuurlijk niet telkens applaudisseren als ze thuiskomen.’

Sem: ‘Ik heb vrienden met ouders die wel de hele dag thuis waren tijdens de lockdowns. Die ouders konden helpen met huiswerk. Daar waren we wel jaloers op. Bij ons ging het anders. Onze ouders hebben een vitaal beroep. We zijn best snel zelfstandig geworden.’

Nora: ‘We konden naar de buitenschoolse opvang en waren ook wat vaker alleen thuis. Want ook onze opa’s en oma’s konden lange tijd niet meer langskomen vanwege corona. Papa ging laatst wel samen met ons kijken naar het vogelnest in de boomhut. Dat was leuk.’

Sem: ‘Papa rijdt elke werkdag uit Rotterdam naar Arnhem, maar tegenwoordig vertrekt hij later. In het ziekenhuis vergaderen ze veel online en hij doet gewoon mee vanuit de auto.’

Nora: ‘Als ik ’s avonds in bed lig, dan hoor ik hem vaak videobellen. Daar heb ik geen last van. Ik vind het juist fijn om onder de dekens te luisteren naar de stemmen van papa en mama.’

Sem: ‘Hopelijk verdwijnt corona snel. Die mondmaskers mogen er wel af. Met de zware boekentas op mijn rug de schooltrappen op, niet te doen.’

Nora: ‘Anderhalve meter vind ik niet leuk. Ik wil mijn opa’s en oma’s weer een knuffel geven. Het is mooi dat papa en mama daaraan meehelpen.’

Sem: ‘Hopelijk kunnen we daardoor deze zomer weer naar Corsica. We gaan met de boot. Dan zitten we met ons vieren in een heel kleine hut en dat is heel gezellig.’

‘Dat de mensen gingen klappen en op
pannetjes slaan, vond ik leuk. Maar wij
gaan natuurlijk niet telkens applaudisseren
als papa en mama thuiskomen.’